و لزومه من التّركّب : كلمهء « واو » حاليه و كلمهء « لزومه » مبتدا و ضمير در آن به تكرار موصوف برمىگردد و « من التّركّب » خبر و اين جمله نيز جملهء حاليه مىباشد . و اخذ الشّيء مصداقا او مفهوما فى مفهومه : ضمير در « فى مفهومه » به مشتقّ برگشته و اين جار و مجرور نيز متعلّق به « اخذ الشّيء الخ » كه عطف تفسير بر « التّركّب » بوده مىباشد . ارشاد : يعنى « هذا ارشاد » . انّ معنى البساطة : كلمهء « معنى » اسم « انّ » و اضافه شده به « البساطة » كه مقصود از آن « بساطة المشتقّ » بسيط بودن مشتقّ مىباشد . وحدته ادراكا و تصوّرا : كلمهء « وحدته » خبر « انّ » و ضمير در آن به « معنا » برگشته و كلمهء « ادراكا » و « تصوّرا » تمييز براى « وحدته » مىباشد . عند تصوّره : ضمير در « تصوّره » به معنا برمىگردد . لا شيئان : يعنى « لا يتصوّر عند تصوّره شيئان » و ان انحلّ بتعمّل من العقل الخ : ضمير در « انحلّ » به معنا برگشته و مقصود از « بتعمّل من العقل » يعنى به دقّت عقلى بساطة مفهومهما : ضمير در « مفهومهما » به حجر و شجر برمىگردد . لا ينثلم : فعل « ينثلم » به معناى رخنه و صدمه ديدن مىباشد . وحدة المعنى و بساطة المفهوم : كلمهء « وحدة المعنى » فاعل براى « لا ينثلم » و « بساطة المفهوم » نيز عطف بر « وحدة المعنى » مىباشد . و الى ذلك : مشاراليه « ذلك » تحليل و انحلال عقلى مىباشد . يرجع الاجمال و التّفصيل الفارقان : كلمهء « الفارقان » صفت براى « الاجمال » و « التّفصيل » مىباشد . بين المحدود و الحدّ : مقصود از « محدود » تعريف شده و از « حدّ » تعريف مىباشد . مع ما هما عليه من الاتّحاد ذاتا : ضمير « هما » به محدود و حدّ و در « عليه » به ماء موصوله